خوش خبر ،خوش ذوق، خوش فکر، خوش اخلاق، خوش بر خورد، خوش شانس و لب کلام خوش خوشانتان باشد.

و با شکار اخبار طنز * ... شیک *...  فابریک *...  فانتزی *...  اکتیو *...  آنلاین *... شاد * ... و خوش *

 کمی احساسات با احساس مردم ایران زمین را بنوازید و بر چهره مبارک ایرانیان لبخندی بس ملیح جاری و ساری گردانید

و اندکی هم افکارشان را قلقلک بدهید که در سال نو آوری و شکوفایی همچون گل

شکوفا شوند و با طراوت

نمیدانم چه اندازه مجال ماندن دارم

لینک میدانم که مجالی بود برای رسیدن به تعالی که از دست رفت

همسفران یک به یک خواه ناخواه قصد کوچ کردند و من ...

قافله ام در راه است

ره توشه ام کو؟؟؟

جز مشتی عبادت ناقص که روزی از سر حاجت بود و چندی از روی عادت

زمان میگذرد و من هنوز دل از دنیا نکنده ام

چه زود دل بستم به این ناپایدار

سیب سرخ حوا ، وسوسه ی آدم 

رانده شدن از بهشت و زمینی شدن

مانده ام و دل بسته ام

دل کندن سخت است اما گریزی نیست از رفتن

تا کی فرصت باقیست؟؟؟

می نویسم تا بدانی که
هر چه داغ ها کهنه تر شود دیر تر از یاد خواهد رفت
می نویسم تا بدانی
باران ابرها زود گذرند و باران چشم عاشق ماندگار تر 
می نویسم تا بدانی
رد پا فانی و رد عشق سوزنده تر از هر آتش
می نویسم تا بدانی
اسم ها تکراری ولی یادشان همواره قشنگ
می نویسم تا بدانی :
دوستت دارم
و یادت ماندگارتر از هر چه در یادم خواهد ماند ! ! !
می نویسم به امید دیدار
تو اگه دلتنک منی
یک به یک فاصله ها را بردار

هرکه با ما بود از ما مي گريخت

چند روزي است دلم ديدني است

حال من از اين و آن پرسيدني است

گاه بر روي زمين زل مي زنم

گاه بر حافظ تفاءل مي زنم

حافظ حالم را گرفت

يک غزل آمد که حالم را گرفت

ما ز ياران چشم ياري داشتيم

خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

عقربه های ساعت عمرن دارن باسرعت میگذرن....

من کسل تر از همیشه...

برعکس همه آدمهایی که توی هفت تا آسمون یه ستاره هم ندارن...

آسمون زندگیم ستاره بارونه...

اما گیجم و غمگین...

دلم میخواد به عمیق ترین نقطه وجودم برم و دورمو حصار بکشم...

هیشکی رو دوس ندارم...

هیچی رو نمیخوام...

میخوام تنهای تنها باشم اما خودم رو چه جوری از خودم دور کنم...

کاشکی میتونستم به خودم چند روز مرخصی بدم...

ای زندگی میمیرم و عمرم رو میگیرم ازت

این غصه های لعنتی از خنده دورم میکنن

این نفسهای بی هدف زنده به گورم میکنن

چه لحظه های خوبیه ثانیه های اخره

فرشته ی مردن من.من رو از اینجا میبره

^پرسيد:

 ^{به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم داد بزنم}

^{"بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده}

 ^{هستي؟ با اينكه دلم فرياد ميزد "به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به}

^{خاطر هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حاليكه اشك}

 ^{تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده}